خیلی خوشحالم
همیشه با خودم فکر می کردم آخه زندگی من چرا خوشی هاش و خنده هاش اینقدر کم و سبکه ولی غم وغصه و گریه هاش اینقدر سنگین و طولانیه.چرا تا میام احساس خوشبختی کنم یه چیزی همه چیو به هم میریزه درست مثل اینکه یه بچه با یه تیکه چوب یه آب زلال رو گل آلود کنه خوشیای منم یه جوری بهم می ریخت . ولی امروز با تمام وجود احساس خوشبختی میکنم وفکر میکنم که هیچوقت اینقدر خوشحال نبودم حتی اون وقتایی که به ظاهر خوشحال بودم و می خندیدم بازم یه غمی رو دلم سنگینی می کرد ولی حالا احساس می کنم هیچوقت خنده هام و شادیام مثل حالا از ته دل و با تمام وجود نبوده.خوشحالم…
دسامبر 21st, 2007 at 1:19 ق.ظ
mishe be manam yad bedi in heso be dast beiaram!